Wat is een collectiebeheersysteem?

Een uitgebreide gids over collectiebeheersystemen (CMS): de onmisbare software waarmee musea, galeries en collectiebeherende instellingen hun collecties beheren, behouden en tonen.

500+Musea met een CMS
Jaren 60Sinds de eerste ontwikkeling
25+Kernfuncties
Overzicht van een collectiebeheersysteem

🔍 Wat is een collectiebeheersysteem?

🏛️

Voor musea en galeries

Professionele software, speciaal ontwikkeld voor culturele instellingen, om collecties te beheren met geavanceerde functies voor behoud, onderzoek en publieksontsluiting.

📚

Voor bibliotheken en archieven

Uitgebreide systemen voor het ordenen en bijhouden van bibliografische gegevens, historische documenten en archiefmateriaal, met geavanceerde zoekmogelijkheden.

🎨

Voor particuliere verzamelaars

Hulpmiddelen voor verzamelaars en hobbyisten om hun waardevolle stukken te catalogiseren, te bewaren en te tonen.

"Een collectiebeheersysteem (CMS), ook wel collectie-informatiesysteem genoemd, is software waarmee collectiebeherende instellingen, particuliere verzamelaars en hobbyisten hun collecties beheren en ordenen." - Museum Technology Standards

COLLECTIEBEHEER

Een collectiebeheersysteem (CMS), ook wel collectie-informatiesysteem genoemd, is software waarmee collectiebeherende instellingen, particuliere verzamelaars en hobbyisten hun collecties beheren en ordenen. Die instellingen variëren van grote internationale musea en archieven tot kleinere, gespecialiseerde instellingen zoals lokale historische musea en erfgoedverenigingen. Ook bibliotheken en galeries gelden als collectiebeherende instellingen. Doordat alle informatie over de objecten wordt bijgehouden, kunnen personen en instellingen hun collecties beheersen en beheren. In grotere instellingen wordt het CMS meestal gebruikt door collectiemedewerkers zoals registrators, collectiebeheerders en conservatoren om standplaatsen, herkomst, inhoudelijke informatie, conditierapporten, taxaties en tentoonstellingsgeschiedenis vast te leggen. Andere afdelingen, zoals educatie, ledenadministratie, financiën en administratie, kunnen deze informatie ook raadplegen.

💡 Belangrijkste voordelen

  • Volledige grip op collectie-inventaris en documentatie
  • Betere opvolging van behoud en conservering
  • Betere onderzoeksmogelijkheden en publieksontsluiting
  • Gestroomlijnde werkprocessen voor museummedewerkers
  • Betere naleving van wettelijke en ethische normen

Hoewel de eerste collectiebeheersystemen in wezen digitale kaartcatalogi waren, zijn moderne systemen veel geavanceerder en worden ze gebruikt om collectietaken en werkprocessen te automatiseren en te beheren. Ze verbeteren ook de communicatie tussen museummedewerkers en maken collectie-informatie online toegankelijk voor onderzoekers, vrijwilligers en het publiek.

📜 Historische ontwikkeling van het CMS

Jaren 60

De eerste stappen

Bibliotheken en musea begonnen computertoepassingen voor collectiebeheer te verkennen. De ontwikkeling van machineleesbare standaarden voor bibliotheken in de jaren 60 wekte de belangstelling voor geautomatiseerde collectiesystemen.

1967

Museum Computer Network (MCN)

Het Museum Computer Network probeerde GRIPHOS te ontwikkelen, een collectiedatabase voor musea in New York. Dit was het begin van de samenwerking tussen musea op het gebied van automatisering.

Jaren 70

Beroepsverenigingen

Oprichting van verenigingen zoals het Museum Data Bank Coordinating Committee (MDBCC) om musea te informeren over computers en databases.

Jaren 80

Relationele databases

Opkomst van relationele databases, die elk gegeven aan alle andere gegevens koppelen. Software die voor één instelling was gebouwd, groeide uit tot commerciële systemen.

Jaren 90

Internet en het digitale tijdperk

Snellere computers, de opkomst van internet en geavanceerde systemen die afbeeldingen tonen, informatie sorteren en koppelen aan de museumwebsite.

Jaren 2000

Het moderne CMS

Integratie van digitaal mediabeheer, contentopslag en geavanceerde functies voor publieksontsluiting. Het CMS wordt cruciaal om collectie-informatie voor het publiek toegankelijk te maken.

Bibliotheken en musea hebben verschillende behoeften als het gaat om het vastleggen van collectie-informatie met de computer. Anders dan de bibliografische gegevens van een bibliotheekobject, die meestal vastliggen, veranderen museumregistraties voortdurend, omdat er steeds nieuwe informatie aan wordt toegevoegd. Daarom toonden musea al interesse in computerregistratie van hun collecties sinds de ontwikkeling van machineleesbare standaarden voor bibliotheken in de jaren 60.

In 1967 probeerde het Museum Computer Network (MCN), een informele groep musea in New York, een collectiedatabase te ontwikkelen onder de naam GRIPHOS. Op een conferentie van het Metropolitan Museum of Art en IBM in 1968 bespraken sprekers lopende en geplande projecten om collectiebeheer te automatiseren. Om het onderzoek naar zulke systemen te coördineren, ontstonden beroepsverenigingen zoals het in 1972 opgerichte Museum Data Bank Coordinating Committee (MDBCC), dat informatie over computers en databases verspreidde onder musea die geautomatiseerde collectiesystemen wilden invoeren.

In de jaren 80 werden collectiebeheersystemen geavanceerder dankzij de opkomst van relationele databases, die elk gegeven aan alle andere gegevens koppelen. Sommige van de huidige populaire systemen zijn oorspronkelijk voor een specifieke instelling ontwikkeld en later als commercieel product uitgebracht. The Museum System van Gallery Systems, gebouwd voor het Metropolitan Museum of Art, en Proficio van Re:discovery Software, gebouwd voor Monticello van de Thomas Jefferson Foundation, zijn daar voorbeelden van.

Met de komst van snellere en goedkopere computers in de jaren 90 en de opkomst van internet werd collectiebeheersoftware veel geavanceerder: ze kon afbeeldingen tonen, informatie op talloze manieren sorteren, tentoonstellingsgegevens vastleggen, standplaatsen bijhouden en koppelen aan de museumwebsite. In de jaren 60 was het doel nog om computers te gebruiken voor collectieregistratie ten behoeve van verantwoording. Everett Ellin, directeur van het MCN, waarschuwde dat museumprofessionals ook publieksontsluiting als doel moesten stellen; anders zou de moeite niet lonen als musea alleen een veredeld registratiesysteem bouwden.

Collectiebeheersystemen zijn inmiddels cruciale instrumenten geworden om collectie-informatie toegankelijker te maken voor het publiek, en het soort informatie dat wordt vastgelegd is sterk uitgebreid. Wat ooit een eenvoudig hulpmiddel voor collectiezorg en inventarisatie was, is uitgegroeid tot een krachtig instrument om alle informatie over museumobjecten op te slaan, inclusief interpretatief materiaal, digitale objecten en digitale reproducties. Omdat sommige systemen nu ook digitaal mediabeheer en contentopslag bevatten, gebruiken veel museumprofessionals de afkorting CMS inmiddels ook voor Content Management System.

Volgens kunsthistoricus en museuminformatieadviseur Robert A. Baron (1997) omvatten collectiebeheersystemen meer dan alleen het catalogiseren van objectinformatie. Ze ondersteunen uiteenlopende activiteiten zoals administratie, bruikleen, tentoonstellingen, behoud en ontsluiting, die al lang tot de taken van een museum behoren. Moderne systemen helpen bij het beheren van deze processen en werkstromen. Het Canadian Heritage Information Network (CHIN) ontwikkelde de Collections Management Software Criteria Checklist (CMSCC), een uitgebreide lijst van informatie die een museum in een CMS kan willen vastleggen. In plaats van informatie naar type in te delen, ordent de checklist de lijst naar processen en handelingen, zodat musea gemakkelijker kunnen bepalen welke functies ze in een commercieel CMS nodig hebben.

⚙️ Kernfuncties van collectiebeheersystemen

Moderne collectiebeheersystemen omvatten uiteenlopende activiteiten, waaronder administratie, bruikleen, tentoonstellingen, behoud en ontsluiting. De huidige systemen helpen deze processen en werkstromen efficiënt te beheren.

📝 OBJECTREGISTRATIE

Objectregistratie is het toevoegen van nieuwe objecten aan het collectiebeheersysteem van een museum, galerie of andere organisatie die objecten verzamelt en bewaart. Het proces omvat het aanmaken en bijwerken van registraties over de verwerving of bruikleen van objecten.

De eerste stap is het aanmaken van een registratie voor elk object dat de collectie binnenkomt. Deze registratie bevat meestal basisgegevens zoals de objectnaam, een beschrijving, de herkomst en andere relevante details. De registratie dient als unieke identificatie van het object en wordt gedurende de hele levenscyclus van het object binnen de collectie gebruikt.

🛒 VERWERVINGSBEHEER

Verwerving is een cruciale functie binnen collectiebeheer: het documenteren en beheren van objecten die aan de collectie van het museum of de instelling zijn toegevoegd. Collectiebeheersoftware biedt instellingen de hulpmiddelen om verwervingsgegevens en de bijbehorende taken efficiënt te beheren.

Bij verwerving worden belangrijke gegevens over de objecten bijgehouden en vastgelegd, zoals inventarisnummers, catalogusnummers, objectnaam of titel, verwervingsdatum, verwervingswijze en eigendomsoverdracht. Het inventarisnummer is een uniek nummer dat bij de verwerving aan een object wordt toegekend en waarmee het object gedurende zijn hele levenscyclus in de collectie wordt gevolgd.

Belangrijke verwervingsgegevens:
  • Inventarisnummers en catalogusnummers
  • Datum en wijze van verwerving
  • Documentatie van de eigendomsoverdracht
  • Bron van verwerving (schenker, aankoop, enz.)
  • Juridische overeenkomsten en ontvangstbewijzen

📦 INVENTARISCONTROLE

Inventariscontrole is een essentiële functie van collectiebeheersoftware: instellingen houden er hun objecten mee bij en zorgen dat elk object verantwoord en goed beheerd is. De inventarismodule van een CMS helpt meestal ook bij het identificeren van objecten waarvoor de instelling juridisch verantwoordelijk is, zoals objecten in bruikleen en objecten die nog niet zijn geïnventariseerd.

Om de inventaris actueel te houden, vraagt het CMS doorgaans om gegevens over de standplaats en status van elk object: waar het wordt bewaard, of het tentoongesteld is of in het depot staat, en of het onlangs is geraadpleegd of verplaatst.

De inventarismodule kan ook functies bevatten om rapporten te maken, statuswijzigingen door de tijd heen te volgen en fysieke inventariscontroles uit te voeren om na te gaan of alle objecten aanwezig zijn. Sommige systemen kunnen ook koppelen met RFID of andere volgtechnologie om de standplaats en verplaatsing van objecten binnen de instelling automatisch te bewaken.

Kortom, de inventarismodule van een CMS is onmisbaar om collecties effectief te beheren en te voldoen aan de wettelijke en ethische verantwoordelijkheid voor het behoud en de bescherming van cultureel erfgoed.

📍 STANDPLAATS- EN VERPLAATSINGSBEHEER

Standplaats- en verplaatsingsbeheer zijn belangrijke functies van collectiebeheersoftware die instellingen helpen hun objecten te volgen en verlies of schade te voorkomen. Medewerkers leggen de huidige en eerdere standplaatsen van een object binnen het gebouw vast, zodat het snel en eenvoudig terug te vinden is.

De software registreert de data van verplaatsingen en de toestemming ervoor, zodat elke verplaatsing geautoriseerd en traceerbaar is. Zo kunnen instellingen ook de verplaatsing van objecten tijdens tentoonstellingen, bruiklenen of andere activiteiten bewaken. Naast het bijhouden van huidige en eerdere standplaatsen kan collectiebeheersoftware ook worden gebruikt om depotlocaties te beheren en de beschikbare ruimte optimaal te benutten. Dat is vooral nuttig voor instellingen met grote collecties, waar specifieke objecten snel gevonden en opgehaald moeten kunnen worden.

Kortom, met standplaats- en verplaatsingsbeheer beheren instellingen hun collecties efficiënter, beperken ze het risico op verlies of schade en voldoen ze aan hun wettelijke en ethische verplichtingen.

📋 CATALOGUSBESCHRIJVING

De catalogusbeschrijving bevat de informatie die een object volledig beschrijft en identificeert: de vervaardiger of kunstenaar, de datering, de plaats van vervaardiging, de herkomst, de objectgeschiedenis, onderzoek naar het object en de relaties met andere objecten.

🔧 CONSERVERINGSBEHEER

Conserveringsbeheer is het beheer van informatie over de conservering van een object, vanuit het perspectief van de conservator en de collectiebeheerder. Dit omvat conserveringsaanvragen, onderzoeksverslagen, conditierapporten, registraties van preventieve maatregelen en behandelgeschiedenis.

⚠️ RISICOBEHEER

Risicobeheer betreft het beheer van informatie over mogelijke bedreigingen voor collectieobjecten. Dit omvat documentatie van specifieke risico's, registratie van preventieve maatregelen, calamiteitenplannen en -procedures, en contactgegevens voor noodgevallen.

💰 VERZEKERING EN WAARDERING

Bij verzekerings- en waarderingsbeheer wordt vastgelegd welke verzekering nodig is voor objecten waarvoor de instelling verantwoordelijk is, ook voor objecten in bruikleen. Daarnaast wordt de geldwaarde van objecten voor verzekeringsdoeleinden bepaald, inclusief gegevens over taxateurs, zoals hun naam, contactgegevens en eerdere taxaties.

🎨 TENTOONSTELLINGSBEHEER

Tentoonstellingsbeheer is het beheer van de tentoonstelling of presentatie van een object, inclusief de tentoonstellingsgeschiedenis en eventueel onderzoek dat voor een tentoonstelling naar het object is gedaan. Sommige geavanceerde systemen kunnen informatie uit het systeem ook tonen op de museumwebsite of in een online tentoonstelling.

🚚 VERZENDING EN TRANSPORT

Verzend- en transportbeheer betreft objecten die het gebouw van de instelling verlaten en naar een andere locatie gaan. Daarbij worden onder meer de locatiegegevens, verpakkingsnotities, afmetingen van kisten, toestemmingen, douanegegevens en het vervoermiddel vastgelegd, inclusief gegevens over de koerier.

🔄 BRUIKLENEN IN EN UIT

Bruikleenbeheer betreft de tijdelijke overdracht van de verantwoordelijkheid voor een object van het ene museum aan een andere instelling, of andersom. Dit omvat bruikleenovereenkomsten, bruikleengeschiedenis, kosten en betalingen, paklijsten, locatiegegevens, facility reports en registratie van verlopen bruiklenen.

💾 DIGITAAL MEDIABEHEER

Beheer van digitale objecten in de collectie, zoals audio-, video- en beeldbestanden. Dit kan documentatie over auteursrecht, gebruiksbeperkingen en digitale duurzaamheid omvatten. Geavanceerdere systemen kunnen bestanden ook converteren, stilstaande beelden extraheren en metadata bewerken.

📊 CONDITIERAPPORTAGE

Documentatie van de fysieke staat van een object, inclusief schade, slijtage of achteruitgang die vóór, tijdens of na de verwerving kan zijn ontstaan. Dit kan aantekeningen over eerdere behandelingen of restauraties bevatten, en aanbevelingen voor toekomstige zorg en conservering. Regelmatige conditierapportage is essentieel om de staat van een object door de tijd heen te volgen en veranderingen te signaleren die actie vereisen.

📜 HERKOMSTONDERZOEK

Documentatie van de eigendomsgeschiedenis van een object, met informatie over eerdere eigenaren, handelaren en veilinggegevens. Herkomstonderzoek is belangrijk om de echtheid van een object vast te stellen en om mogelijke juridische of ethische problemen rond de verwerving op te sporen. Het helpt ook om de historische context van een object te achterhalen en de betekenis ervan in een bredere culturele of maatschappelijke context te begrijpen.

🛒 VERWERVINGSBEHEER

Beheer van het proces waarmee nieuwe objecten aan de collectie worden toegevoegd, inclusief documentatie van de verwervingsgeschiedenis, taxaties, herkomstonderzoek, conserveringsbeoordelingen en juridische overeenkomsten. Verwervingsbeheer is essentieel om nieuwe objecten verantwoord en ethisch te verwerven en ze zo in de collectie op te nemen dat ze de missie en doelen van de instelling ondersteunen.

📤 AFSTOTINGSBEHEER

Beheer van het proces waarmee objecten uit de collectie worden verwijderd, inclusief documentatie van de afstotingsgeschiedenis, wettelijke vereisten, ethische overwegingen en de bestemming van de objecten na afstoting. Afstotingsbeheer is essentieel om de integriteit van de collectie te bewaken en ervoor te zorgen dat objecten alleen worden afgestoten wanneer dat nodig is, op een verantwoorde en transparante manier.

🎪 TENTOONSTELLINGSPLANNING

Beheer van het planningsproces voor tentoonstellingen, inclusief documentatie van tentoonstellingsvoorstellen, budgetten, planningen, bruikleenovereenkomsten en marketingplannen. Tentoonstellingsplanning is essentieel om boeiende en betekenisvolle tentoonstellingen te maken die aansluiten bij de missie en doelen van de instelling en bezoekers nieuwe inzichten in de collectie geven.

👥 BEZOEKERSBETROKKENHEID

Beheer van de manieren waarop bezoekers met de museumcollectie in aanraking komen, inclusief documentatie van bezoekersstatistieken, tentoonstellingsevaluaties en bezoekersfeedback. Dit is essentieel om te begrijpen hoe bezoekers de collectie beleven, verbeterpunten te vinden en betekenisvolle ervaringen te creëren die waardering en begrip voor de collectie vergroten.

📋 INVENTARISBEHEER

Beheer van de fysieke standplaats en verplaatsing van objecten in de collectie, inclusief documentatie van standplaatsen, het volgen van verplaatsingen en het afstemmen van de fysieke inventaris op de collectiedatabase. Inventarisbeheer is essentieel voor de fysieke veiligheid van de objecten en voor nauwkeurige, actuele gegevens over standplaatsen en verplaatsingen.

©️ RECHTENBEHEER

Beheer van intellectueel eigendom en auteursrecht rond de collectie, inclusief documentatie van rechthebbenden, toestemmingen, licenties en royalty's. Rechtenbeheer is essentieel om de intellectuele-eigendomsrechten van de instelling en de makers te beschermen en om toegang tot en gebruik van objecten in de collectie te regelen.

🏢 DEPOTBEHEER

Beheer van de fysieke bewaaromgeving en -omstandigheden van objecten in de collectie, inclusief documentatie van depotlocaties, klimaatomstandigheden en plaagbeheersing. Depotbeheer is essentieel voor de fysieke staat en levensduur van de objecten en voor hun veiligheid en toegankelijkheid.

🤝 CONSIGNATIEBEHEER

Beheer van objecten die in consignatie aan de instelling zijn gegeven om te verkopen, inclusief documentatie van consignatieovereenkomsten, verkoopgegevens en gegevens van de consignatiegever. Consignatiebeheer levert de instelling inkomsten op en helpt de collectie uit te breiden en nieuwe objecten aan het publiek aan te bieden.

🏗️ FACILITAIR BEHEER

Beheer van de fysieke voorzieningen en infrastructuur die nodig zijn voor collectiebeheer, inclusief documentatie van onderhoudsschema's, reparaties en de inventaris van apparatuur. Facilitair beheer is essentieel voor een veilige en goed functionerende omgeving voor collectiebeheer en om kosten te beheersen en middelen optimaal in te zetten.

💻 DIGITAAL MEDIABEHEER

Beheer van digitale bestanden rond de collectie, inclusief documentatie van bestanden, metadata en beleid voor digitale duurzaamheid. Digitaal mediabeheer is essentieel om digital-born en gedigitaliseerd materiaal te bewaren en toegankelijk te maken, en om digitaal onderzoek te ondersteunen.

🎭 TENTOONSTELLINGSONTWERP

Beheer van het ontwerp- en planningsproces voor tentoonstellingen, inclusief documentatie van tentoonstellingsconcepten, ontwerpen en budgetten. Dit is essentieel om aantrekkelijke en informatieve tentoonstellingen te maken die de collectie tonen en bezoekers trekken, en om de doelen van de instelling te halen.

📚 EDUCATIE EN PROGRAMMERING

Beheer van educatieve activiteiten en programma's rond de collectie, inclusief documentatie van programmadoelen, doelgroepen en evaluatiecriteria. Dit is essentieel om uiteenlopende doelgroepen te bereiken, cultureel begrip en waardering te bevorderen en de waarde en relevantie van de collectie voor de samenleving te laten zien.

🎯 Systeemkeuze

Omdat elk museum andere behoeften heeft, is het verstandig om vóór de keuze van een collectiebeheersysteem een behoefteanalyse te maken. Het museum bepaalt welke collectieprocessen het systeem moet ondersteunen, wie het systeem gaat gebruiken, en houdt rekening met factoren als de omvang van de collectie (nu en in de toekomst), de digitale vaardigheden van de medewerkers en het budget. Ook is het aan te raden de doelen voor het nieuwe CMS op korte en lange termijn vast te leggen en na te gaan hoe het systeem het museum efficiënter kan maken.

Belangrijke aandachtspunten:

  • Omvang van de collectie (huidige en verwachte groei)
  • Digitale vaardigheden en opleidingsbehoefte van medewerkers
  • Budget en prijsmodellen
  • Benodigde functies en mogelijkheden
  • Organisatiedoelen op korte en lange termijn

Lokale en externe toegang

Een CMS dat lokaal op één computer is geïnstalleerd, biedt misschien de snelste toegang tot de gegevens, maar ook de meest beperkte toegang; bovendien liggen het onderhoud en de back-ups volledig bij het museum. Een CMS op een lokaal netwerk maakt bredere toegang binnen het museum mogelijk.

Een CMS als SaaS-platform (software as a service) draait online en is via het web bereikbaar vanaf elke computer met internet. Het onderhoud ligt bij de leverancier, die meestal ook voor de back-ups zorgt. De toegang tot de gegevens kan wel trager zijn, afhankelijk van de verbinding.

Open source of closed source

Open-sourcesoftware: software waarvan de licentie toestaat dat de broncode openbaar wordt gemaakt, zodat iedereen de code zonder licentiekosten kan kopiëren, aanpassen en verspreiden. Gebruikers en ontwikkelaars hebben toegang tot de kern van het ontwerp, zodat ze functies kunnen aanpassen of toevoegen en de code opnieuw kunnen verspreiden.

Closed-sourcesoftware: software waarbij beperkingen gelden voor wat ermee mag worden gedaan en de originele broncode niet toegankelijk is. De eindgebruiker koopt het recht om de software te gebruiken; de broncode wordt door de fabrikant als bedrijfsgeheim beschouwd.

📐 Datastandaarden

Omdat een geautomatiseerd systeem "veel meer precisie in het taalgebruik voor catalogisering en ontsluiting vraagt dan een handmatig systeem", horen in een collectiebeheersysteem data- en metadatastandaarden te worden toegepast. Datastandaarden bepalen hoe informatie in het systeem wordt ingevoerd. Consistent ingevoerde gegevens maken nauwkeuriger zoeken en eenvoudiger gegevensuitwisseling tussen systemen mogelijk.

De drie soorten datastandaarden:

1. Standaarden voor datastructuur

Beschrijven de velden en informatiecategorieën (soms elementen genoemd) die nodig zijn om een object te identificeren. In een museum-CMS zijn dat vaak het inventarisnummer, de titel of objectnaam, de vervaardiger, de plaats van vervaardiging of herkomst, de datering, afmetingen, materiaal en de bron van het object (bijvoorbeeld de naam van de schenker of verkoper). Veelgebruikte standaarden voor datastructuur bij cultureel erfgoed zijn de Dublin Core Metadata Element Set (DC), Categories for the Description of Works of Art (CDWA), de MARC-formaten, de elementen van Cataloging of Cultural Objects (CCO) en de VRA (Visual Resources Association) Core Categories.

2. Standaarden voor data-inhoud

Geven richtlijnen voor de opmaak van de informatie die in de velden wordt ingevoerd, door "de syntaxis, stijl, grammatica en afkortingen" vast te leggen. Voorbeelden bij instellingen die cultureel erfgoed verzamelen zijn Cataloging of Cultural Objects (CCO) en Describing Archives: A Content Standard (DACS).

3. Standaarden voor datawaarden

Geven de voorkeurstermen en het vocabulaire voor de velden, vaak in de vorm van autoriteitslijsten, lexicons, datawoordenboeken en thesauri. Voorbeelden zijn de Art and Architecture Thesaurus (AAT) en de Thesaurus of Geographic Names (TGN) van Getty, Nomenclature 4.0 for Museum Cataloguing en Iconclass. Hoewel de meeste van deze standaarden gericht zijn op de catalogisering en beschrijving van cultureel erfgoed, wordt ook gewerkt aan datastandaarden voor natuurhistorische collecties. Darwin Core (DwC), gebaseerd op Dublin Core, is een standaard voor datastructuur voor biodiversiteitsinformatie, waarvan de "woordenlijst van termen" de "velden" en "elementen" vormt die nodig zijn om biologische en natuurhistorische specimens en monsters te catalogiseren.

Omdat datastandaarden voor veel gebruikers belangrijk zijn, vermelden sommige leveranciers dat hun collectiebeheersysteem aan bepaalde standaarden voldoet. Zo is het Adlib Museum CMS "door de Collections Trust gecertificeerd als SPECTRUM-conform" en "ondersteunt het ook andere internationale standaarden zoals de CIDOC-richtlijnen en Getty Object ID".

💎 Voordelen en rendement

🔒

Beveiliging en toegang

Geavanceerde beveiliging zorgt ervoor dat alleen bevoegde medewerkers gevoelige gegevens kunnen inzien, terwijl publieksfuncties musea in staat stellen collectie-informatie veilig te delen. Zo worden de bezittingen van de instelling beschermd en worden tegelijk de educatieve opdracht en transparantie ondersteund.

📈

Hogere efficiëntie

Een modern CMS automatiseert en stroomlijnt de werkprocessen van collectiebeheer, waardoor er minder handwerk nodig is en er minder fouten worden gemaakt. Dat levert veel tijdwinst op, zodat medewerkers zich kunnen richten op waardevoller inhoudelijk en educatief werk.

🌐

Meer publieksbereik

Het publiek kan zelf zoeken in de openbaar toegankelijke informatie en die zoekopdrachten verfijnen. Zo vergroot het museum zijn bereik en vervult het zijn educatieve opdracht. Digitale toegang vergroot de betrokkenheid bij de collectie tot ver buiten het fysieke museumbezoek.

Klaar voor een collectiebeheersysteem?

Ontdek hoe het uitgebreide CMS van Muselera de collectiebeheerprocessen van uw museum kan veranderen. Van verwerving tot tentoonstelling: wij bieden de hulpmiddelen om uw cultureel erfgoed te bewaren en te tonen.